یا قمر منیر بنی هاشم علیه السلام ********************
یا قمر منیر بنی هاشم علیه السلام
سرچشمۀ وفا و صفا و حیا توئی
فرزند مرتضی شه خیبر گشا توئی
نور دو چشم حضرت خیرالنسا توئی
میر سپاه خسرو گلگون قبا توئی
آن یکه تاز معرکۀ کربلا توئی
یا قمر منیر بنی هاشم علیه السلام
سرچشمۀ وفا و صفا و حیا توئی
فرزند مرتضی شه خیبر گشا توئی
نور دو چشم حضرت خیرالنسا توئی
میر سپاه خسرو گلگون قبا توئی
آن یکه تاز معرکۀ کربلا توئی
شش چیز خوب و شش چیز خوب تر
1-اَلحَیاءُ حَسَن وَ هُوَ مِنَ النِّساء اَحسَن
2-وَالعَدلُ حَسَن وَ هُوَ مِنَ الاُمَراء اَحسَن
3-وَالسَّماءُ حَسَن وَ هُوَ مِنَ الاَغنیاء اَحسَن
4-وَالصَّبرُ حَسَن وَ هُوَ مِنَ الفُقَراء اَحسَن
5-وَالوَرَعُ حَسَن وَ هُوَ مِنَ العُلَماء اَحسَن
6-وَالتَّوبَةُ حَسَن وَ هُوَ الشَّباب اَحسَن
به جای هُوَ هیَ هم گفته اند
روز جمعه و ظهور حضرت صاحب الزمان عج
روز جمعه جلوۀ نور خداست
جمعه روز مردم اهل صفاست
روز جمعه کعبه گردد تکیه گاه
تکیه گاه خسرو عالم پناه
شهادت ابامحمد الحسن ابن علی ع
هفتم شهر صَفَر از نو مصیبت شد به پا
چون که در کام حسن زهر جفا شد آشنا
در عزایش جملگی اهل زمین و آسمان
گشته گریان از فراقش خسرو گلگون قبا
زبان حال حضرت رقیه س
رقیه بگفتا حزینم پدر
نظر کن خرابه نشینم پدر
بخوابم ز غم چون غمینم پدر
که شاید تو را من ببینم پدر
نظر کن خرابه نشینم پدر
بهر تو گریانم نوحه ای برای علی اکبر
لیلا بگفتا با علی کِای نور چشمانم ، بهر تو گریانم
مادر به میدان میروی من زار و نالانم ، بهر تو گریانم
ای نوگل خندان ای مرغ خوش الحان رفتی از این بستان
ای یوسف کنعان من ای ماه تابانم ، بهر تو گریانم
نوحۀ علی اکبر ع و علی اصغر ع
شه دین گفتا به علی اکبر
که ندارم جز تو دگر یاور
مرو ای جانا سوی این لشکر
که شود لیلا ز غمت مضطر
نوحۀ حضرت ربابه خاتون
علی طفل صغیرم لائی لائی
ببین خشکیده شیرم لائی لائی
سرت را میگذارم بر سر دوش
دمی از گریه کردن شو تو خاموش
شدم بهر تو مادر زار و مدهوش
علی طفل صغیرم لائی لائی
ببین خشکیده شیرم لائی لائی
محرم آمد و میر علمدار
محرم آمد و آمد محرم
زمین و آسمان شد پر ز ماتم
محرم آمد و گلها خزان شد
چنان ظلمی ز دست ساربان شد
یا لَیتَنا کُنّا مَعَک یا اباعبدالله ع
در خوان حق هستی لَمَک یا لَیتَنا کُنّا مَعَک
در هر دلی هستی محک یا لَیتَنا کُنّا مَعَک
ای سبط پاک مصطفی ای نور چشم مرتضی
ای وارث باغ فدک یا لَیتَنا کُنّا مَعَک