زینب کبری س ام المصیبه

زینب کبری س ام المصیبه

زینب چو دید حسینش به روی خاک

بگرفت روی دست چو قرآن چاک چاک

 

گفت ای عزیز فاطمه نور دو عین من

بنگر که گشته اهل و عیالت ز غم هلاک

یا علی ادرکنی..........

یا علی ادرکنی..........

شاها نبود جز تو کسی عالم و عادل

اندر صف محشر همه بر لطف تو مایل

 

هر کس به جهان گشت به توحید هدایت

البته وجود تو به توحید دلایل

یا اسدالله الغالب علی ابن ابیطالب (ع)*********

یا اسدالله الغالب علی ابن ابیطالب (ع)*********

جبرئیل از تو بیاموخت ادب روز ازل

زین جهت بود که شد لایق بر دربارش

 

آدم آن روز که بی بهره شد از رحمت حق

شد نجاتش ز تو و لطف تو برخوردارش

دامان سحر، امام رئوف امام رضا ع در ورود به مشهد*****

دامان سحر، امام رئوف امام رضا ع  در ورود به مشهد*****

صبح امید دمید از رخ تابان سحر  

ز قفس گشت برون بلبل خوشخوان سحر

زین گل رسته و وارسته و خندان سحر

سبز شد مزرعۀ نور ز یاران سحر

خوش بود چیدن از این مزرعه ریحان سحر

یا الله جل جلاله

 یا الله جل جلاله

از گنه هستم دمادم سر به زیر

دستگیری کن مرا ای دستگیر

گر نگیری دست من گردم غریق

یا کریم و یا رحیم و یا قدیر

یا امام عصر عج ***(اشاره به امام خمینی و رهبران کشورهای هم عصر ایشان)

یا امام عصر عج ***(اشاره به امام خمینی و رهبران کشورهای هم عصر ایشان)

  دی با خیال روی تو ماندم به انتظار

جانا بیا که نیست مرا یار و غمگسار

ای دلبر خجسته تویی همچنان هزار

شو چهچه زن بیا که زمستان شود بهار

این روزگار گشته به ما همچو شام تار

میلاد مهدی موعود عج عزیز زهرا س(اشاره به صدام و روز پاسدار)

میلاد مهدی موعود عج عزیز زهرا س

مژده یاران شد بهار اندر بهار

گشت باطل مضمحل حق آشکار

 

ساقیا می ده بنوشم لاتخف

تا شوم مست و بگویم یا نگار

*****قمر بنی هاشم ع******

*****قمر بنی هاشم ع******

ماتم زده چون جغد به کنجی بنشستم

با گوش دل خویش ندایی بشنیدم

گفتا که بزن دست تو بر دامن خوبان

در کرببلا کوی علمدار رشیدم

حضرت رقیه س******نوحه*****تضمین به غزل حافظ

حضرت رقیه س******نوحه*****تضمین به غزل حافظ

نمیدانم چه بر سر دارم امشب

من از فکر پدر بیدارم امشب

چو بلبل رو سوی گلزارم امشب

تعالی الله چه دولت دارم امشب

که آمد ناگهان دلدارم امشب

یا صاحب الزمان عج ادرکنی********** مخمس به غزل حافظ

یا صاحب الزمان عج ادرکنی********** مخمس به غزل حافظ

گرم مجال دهد روزگار زشت نهاد

به شاخ گل بنشینم همی کنم فریاد

به انتظار جمال تو تا شوم آزاد

 اگر ز کوی تو بوئی به من رساند باد

به مژده جان جهان را به باد خواهم داد